Домашна овца

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Домашна овца
Flock of sheep.jpg
Стадо за истражувања во Американската експериментална станица за овци близу Дубуа (Ајдахо)
припитомен
Научна класификација
Царство: Animalia
Колено: Chordata
Класа: Mammalia
Ред: Artiodactyla
Семејство: Шуплороги
Потсемејство: Caprinae
Род: Ovis
Вид: O. aries
Биномен назив
Ovis aries
Linnaeus, 1758

Овцата (Ovis aries) спаѓа во редот парнокопитни, и во фамилијата празнороги. Во светот постојат четириесетини раси на овци распространети низ целиот свет, освен на далечниот север. Голем број од овие раси произлегле од муфлонот. Ги има на ливадите и во прериите, на планинските пасишта и на фармите за добиток. Тежината и големината многу варираат од една од друга раса. Просечна овца е долга 1,50 метри и висока 90 см. Тежината и се движи од 90 до 150 килограми. Може да се размножува штом ќе наполни една и пол година. По 150 дена од спарувањето, женката обично раѓа едно јагне. Доењето трае 4 месеци. Овцата е тревопасен преживар: зиме останува во трлото и се храни со сено и со зрнеста храна од житни растенија, напролет се напасува на пасишта. Во планинските предели сè уште се практикува летна преселба на стадата од пониски предели на бачила.

Овцата како тема во уметноста и во популарната култура

Овцата се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:

  • „Селанецот, волкот и јагнето“ - македонска народна приказна.[1]
  • „Црното јагне“ (Црно јагње) - српска народна приказна.[2]
  • „Царевата ќерка овца“ (Царева кћи овца) - српска народна приказна.[3]
  • „Царичината снаа овца“ (Царичина снаха овца) - српска народна приказна.[4]
  • „Златоруниот овен“ (Златоруни ован) - српска народна приказна.[5] [6]
  • „Волкот и јагнето“ - басна на американскиот писател Емброуз Бирс.[7]
  • „Витезот на овците“ - кус расказ на ирскиот писател Вилијам Батлер Јејтс.[8]
  • Јагне“ - роман на францускиот писател Франсоа Шарл Моријак од 1954 година.[9]
  • „Се стемнува, јагнињата крварат“ - роман на унгарскиот писател Тибор Дери.[10]
  • „Волкот и овцата“ - басна на старогрчкиот баснописец Езоп.[11]

Наводи

  1. Македонски хумористични народни приказни. Скопје: Просветно дело, Редакција „Детска радост“, 2004, стр. 24-26.
  2. Вук Караџић, Српске народне приповијетке. Београд: Лагуна и Вукова задужбина, 2017, стр. 171-173.
  3. Вук Караџић, Српске народне приповијетке. Београд: Лагуна и Вукова задужбина, 2017, стр. 174-176.
  4. Вук Караџић, Српске народне приповијетке. Београд: Лагуна и Вукова задужбина, 2017, стр. 295-297.
  5. Народне приповетке. Београд: Просвета, 1963, стр. 99-103.
  6. Вук Караџић, Српске народне приповијетке. Београд: Лагуна и Вукова задужбина, 2017, стр. 116-122.
  7. Емброуз Бирс, Басни. Скопје: Темплум, 2016, стр. 9.
  8. Вилијам Батлер Јејтс, Келтскиот самрак. Скопје: Бегемот, 2014, стр. 38-40.
  9. Mihailo Pavlović, „O piscu Tereze Deskejru“, во: Fransoa Morijak, Tereza Deskejru. Beograd: Rad, 1964, стр. 106.
  10. David Albahari, „Tibor Deri i Niki“, во: Tibor Deri, Niki – Priča o jednom psu. Beograd: Rad, 1988, стр. 90.
  11. Езоп, Басне (по Доситеју Обрадовићу). Београд: Просвета, 1963, стр. 75.